Terapia stożka rogówki u okulisty ma na celu przede wszystkim zatrzymanie progresji choroby oraz poprawę ostrości wzroku. Główną metodą jest cross-linking (CXL), polegający na wzmocnieniu rogówki witaminą B2(ryboflawiną) i naświetlaniu promieniami UV. Zabieg zwiększa sztywność i wytrzymałość rogówki, tworząc nowe wiązania między włóknami kolagenowymi.

Proces terapii zaczyna się od szczegółowej diagnostyki:

• Topografia rogówki i tomografia przedniego odcinka oka – dokładnie odwzorowują kształt rogówki i pozwalają określić stopień zaawansowania stożka.
• Pachymetria – pomiar grubości rogówki, niezbędny przy planowaniu procedur wzmacniających.
• Badanie ostrości wzroku i wady refrakcji – pozwala ocenić wpływ stożka na widzenie pacjenta.

Terapia stożka rogówki w mojej praktyce obejmuje kilka możliwych etapów, dobieranych indywidualnie:

1. Soczewki kontaktowe specjalistyczne – twarde lub hybrydowe soczewki kontaktowe korygują nieregularny astygmatyzm i poprawiają ostrość widzenia.
2. Cross-linking (CXL) – procedura, w której wzmacniamy rogówkę przy użyciu promieniowania UV-A i kropli ryboflawiny. Proces ten stabilizuje rogówkę i spowalnia postęp stożka.
3. Wszczepienie pierścieni śródrogówkowych (ICRS) – w wybranych przypadkach, gdy kształt rogówki wymaga mechanicznej korekcji, stosuję pierścienie w celu spłaszczenia stożka i poprawy ostrości widzenia.
4. Laserowa korekcja lub planowane procedury refrakcyjne – w wybranych sytuacjach, po stabilizacji stożka, możemy poprawić jakość widzenia w sposób trwały.

Każdy przypadek w Poznaniu traktuję indywidualnie – dobór metody zależy od wieku pacjenta, grubości rogówki, stopnia zaawansowania stożka i oczekiwań dotyczących jakości widzenia. Zabiegi takie jak cross-linking są małoinwazyjne, przeprowadzane w znieczuleniu miejscowym (krople) i pozwalają na znaczną stabilizację wzroku. 

Terapia stożka rogówki ma na celu stabilizację i poprawę kształtu rogówki, co chroni przed dalszym pogłębianiem się wady wzroku. Efekty są indywidualne i zależą od stopnia zaawansowania choroby, ale odpowiednio dobrana terapia znacząco poprawia komfort widzenia. Dzięki precyzyjnemu monitorowaniu postępu leczenia pacjent może oczekiwać stabilizacji ostrości wzroku a finalne efekty to:

• Stabilizacja rogówki i spowolnienie progresji stożka.
• Poprawa komfortu widzenia i ostrości widzenia dzięki soczewkom kontaktowym lub procedurom chirurgicznym.
• Zmniejszenie ryzyka potrzeby przeszczepu rogówki w przyszłości.
• Możliwość dalszej korekcji laserowej lub refrakcyjnej po ustabilizowaniu stożka.